Historie

De Winkelboulevard Zuid heeft een lange geschiedenis.

Al meer dan vijftig jaar geleden trokken de Beijerlandselaan en de Groene Hilledijk heel veel kooplustigen uit alle volkswijken van de zuidelijke Maasoever. 

En zelfs van de Zuid-Hollandse eilanden kwamen bezoekers naar de winkelstraat. De stoomtram van de RTM die Spijkenisse, Hellevoetsluis en de Hoekse Waard aandoet loopt over de Beijerlandselaan.

Op mooie zomeravonden, als de winkels allang gesloten waren, ‘pikten’ echtparen en prille liefdes een ‘laantje’ om zich voor de destijds nog niet vergrendelde etalagevensters aan de uitgestalde waar te vergapen.

De Winkelboulevard Zuid is gebouwd in de kenmerkende mooie architectuur van de jaren 1920.

Eenvoudige en luxe winkels wisselden elkaar af in het pretentieuze winkelgebied ‘Boulevard Zuid’. Van goedkope kledingwinkels (Piet Lap), tot duur banket (Van der Stelt) en een zaak voor schroeven, moeren en boormachines, de ijzerhandel Keller. Er was een postkantoor en er was de wijkbioscoop ‘Colosseum’. Een eind verderop was er, aan dezelfde kant, de voor de buurt wat chique cafetaria Broadway, met zitjes aan de zijkant en heerlijke sorbets, met fruit en slagroom.

Toen in 1972, hemelsbreed op slechts enkele kilometers van de Boulevard Zuid, het winkelcentrum Zuidplein zijn poorten opende, zagen de winkeliers van de Beijerlandselaan en Groene Hilledijk geleidelijk hun omzettendalen. Er werd te weinig geïnvesteerd in de straat en de Beijerlandselaan en Groene Hilledijk waren langzamerhand niet meer van deze tijd. De winkels leken verouderd en parkeren werd lastig.

Veel gerenommeerde winkels sloten hun deuren. Van alle oorspronkelijke zaken bestaan alleen nog enkele cafés, waarvan Spork de bekendste is.

Ook werden de winkels en woningen boven de ongeveer tweehonderd winkels slecht onderhouden. Vooral de oudere Rotterdammers trokken, in de jaren 1970 – voor hun gevoel hiertoe gedwongen- naar flatwoningen in de jongere wijken Lombardijen en IJsselmonde, eveneens ‘op Zuid’. Hun plekken op en achter beide zijden van Beijerlandselaan en Groene Hilledijk werden ingenomen door nieuwe Nederlanders, vooral Turkse, Kaapverdiaanse, Marokkaanse en Surinaamse bewoners.

Vanaf de eeuwwisseling in 2000 kwamen daar ook mensen uit nieuwe emigratielanden bij zoals Irak, en Oost Afrika.

 

Vanaf begin deze eeuw hebben de ondernemers  en de gemeente het herstel van de winkelstraat ter hand genomen.

Met wisselend succes. In 2010, is de kop van de Beijerlandselaan gerenoveerd, zijn er daar nieuwe ondernemers gekomen en zijn de huizen en de straat opgeknapt.

Helaas werd de straat daarna weer te veel aan z’n lot overgelaten en konden fout willende vastgoed eigenaren en ondernemers weer hun gang gaan. Gelukkig is er vanaf 2018 een hernieuwde aanpak gestart van gemeente samen met de ondernemers.

En dit begint zijn vruchten af te werpen. De veroiuderde en versleten luifels zijn al voor een groot deel verwijderd en de oude bebouwing is inclusief het oude glas in lood gerestaureerd.

Het winkelgebied wordt compacter gemaakt en verschillende nieuwe enthousiaste ondernemers hebben de plaats ingenomen van een aantal 

minder goed draaiende ondernemingen!